2.BÖLÜM

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek

2.BÖLÜM

Mesaj tarafından HarryPotter Bir Ptsi Ara. 10, 2007 9:54 am

İlk saldırı hızlı geldi. Bir gümbürtü koptu ve bahçenin bir kısmı tutuştu. Lupin aynı şekilde bir karşılık verdi ve karşı tarafta iki Ölüm Yiyen alevler içinde kaldı. İkinci saldırı doğruca evi hedef aldı. Kapıdan çıkmak üzere olan Harry yerin ayaklarının altında sallandığını hissetti. İçerden bir çığlık geldi. Tonks ona yetişmişti. Bağırmaya başladı:
“Lanet olsun Harry gitmek zorundayız-”
Lafını bitiremedi. Aralarından bir ışın geçti. Arkada bir yere çarptı. Duvarlar parçalandı. Toz bulutu içinde arkasına bakan Harry, Ron’un Hermione’yi yerden kaldırdığını gördü. Tüm duyguları birden isyan etti Harry’nin. Önce Sirius şimdi de belki sevdiği diğer insanlar.. Yüreği taşarak kapıdan fırladı. Bahçe çitlerinin alev alması üzerine kapının hemen ilerisinde çömelmek zorunda kaldı. Bir çalıyı siper edinip, kendini göstermeden hafifçe başını uzatıp baktı. Sanki her yerden Ölüm Yiyenler çıkıyor gibiydi. Dişlerini sıktı. İşte şimdi işleri bitmişti.

Mr.Weasley ve Lupin büyüler yollayıp duruyordu. Harry bulunduğu yerden hedefe tam isabet eden birkaç büyü yolladı. Yanından biri hızlıca geçti. Lupin’di, “Harry, uzaklaş, çabuk!” diye bağırdı ona. Hermione ve Ron’un içerden çıktığını gördü. Ellerinde asaları vardı. “Eğer ben burda olmasaydım” diye düşündü yine. Bir yandan bunu düşünüyor, bir yandan lanet yollamaya devam ediyordu.

Ölüm Yiyenlerden biri bir alev topu yolladı Hermione’ye. Kızın omuzlarındaki şal alev aldı. Bir çığlık atıp yere attı şalı, ancak saçlarının alev almasını önleyemedi. “Hermione!” Ron ona doğru koştu ve asasının bir hareketiyle ateşi söndürdü. Ancak saçlarından duman çıkıyordu hala. Harry ise ayağa fırlamış, dört bir yana büyü yolluyordu..

Savaşmaya devam ediyorlardı, fakat bir işe yaramıyordu. Etrafta neredeyse otuz kırk tane Ölüm Yiyen vardı ve onlar sadece sekiz kişiydiler. Mr. Weasley’nin birşeyler söylediğini duydu, ‘eğer yine gitmemi söylüyorlarsa’ diye düşündü kızgınca. Arkadaşları ve sevdiği insanlar tehlikedeyken kaçacak mıydı yani? Tam üstüne gelen bir büyüden kurtulabilmek için kendini yere attı. Yattığı yerden nişan bile almadan bir sersemletme büyüsü yolladı. Çıkan tok ses hedefi onikiden vurduğunu gösteriyordu. Kafasını hafifçe kaldırıp bakındı. Durum hiç iç açıcı değildi. Bir gümbürtü daha duyuldu. Weasley’lerin süpürgelerinin durduğu eski püskü kulübe havaya uçmuştu. Harry, Ginny’nin hışımla evden çıktığını gördü. Mrs.Weasley’in ise onun arkasından koştuğunu. Anlaşılan onu daha fazla tutamamıştı. Ginny, Ron’a yaklaşan bir Ölüm Yiyen’e bir büyü fırlattı. Meşhur yarasa-umacı büyüsü tam hedefini bulurken, sağdan yaklaşan bir Ölüm Yiyen Ginny’ye kırmızı bir ışın yolladı. Işın saçlarını sıyırıp geçti, ama o sırada ona yaklaşan Hermione’ye isabet etti. “Ah!” Hermione bir an sallandı ve devrildi.

“Hermione!” Ron yine ona doğru koştu. Harry bulunduğu yerden Hermione’nin düştüğünü gördü. O tarafa doğru koştu. Bir yandan “Expelliarmus!” diye bağırıyordu. Başının üstünden geçen bir lanet eve isabet etti. Harry arkasında parçalanma sesleri duydu.

“Incendio!” diye bağırdı, ama asasından çıkan ateş topunun nereye gittiğine durup bakmadı. Ron’un yanına yere attı kendini:

“SERSEMLET!” Bir Ölüm Yiyen daha devrilirken Harry Hermione’ye baktı. Solgun görünüyordu, ancak nefes alıyor gibiydi. Harry biraz rahatlayıp önlerine geçti.
“Sersemlet!” Yaklaşan Ölüm Yiyen büyüyü savuşturdu. Bir ışın yolladı. Harry:
“PROTEGO!”diye bağırdı. Kalkan büyüsü işe yaramıştı.

Birkaç Ölüm Yiyen o tarafa ilerledi. Asalarından çıkan büyüler havada çarpıştı. Bir tanesi Harry’nin sağındaki ağacı vurdu. Büyük bir çatırdama sesi duyuldu. Ağaç devrilirken Harry kendini güç bela geriye attı.

Sol taraftan çığlıklar geldi. Mrs.Weasley bir büyüye yenik düşmüş yerde yatıyordu. Ginny annesine doğru ilerlemek isterken bir Ölüm Yiyen’in sersemletme büyüsüne hedef olup düştü. Tonks durmaksızın gelen alevlerden kaçmayı başaramamış, sol tarafı simsiyah bir halde savaşa devam ediyordu. Yeniliyorlardı.

Etraf alev alevdi. Bahçedeki ağaçların büyük bir kısmı cayır cayır yanıyordu.

Fred yarı yeşil bir halde on metre uzaklıkta yatıyordu. George ise Fred’in hemen önünde,o tarafa gelenleri engellemeye çalışıyordu. Ron Harry’nin yanında kızgın bir şekilde lanet savurup duruyordu.

Eve gönderilen bir ışın adeta her yeri aydınlattı. Kapı duvarla birlikte parçalanırken etrafa cam kırıkları yağdı. Harry muazzam bir gürültü ve çökme sesi duydu. Ancak dönüp bakmadı. Görmek istemiyordu. Dişlerini sıkmış, savaşa devam ediyordu. İlerde George’un beş Ölüm Yiyen tarafından sarıldığını gördü. Yaralıydı, düşmek üzereydi. Ron’a “devam et!” diye bağırıp fırladı. Bir yandan koşuyor, bir yandan da George’un etrafindakilere büyü yağdırıyordu. Bunu beklemeyen iki Ölüm Yiyen yere düştü. George bir diğerini sersemletti. Tam Harry yaklaştığında aynı anda bağırdılar:

“SERSEMLET!” Ölüm Yiyen’ler gafil avlanmışlardı. George, “Sağol!” diye bağırıp devam etti. Harry bir an göreceklerinden korkarak etrafa bakındı.

Mr.Weasley üstü başı kan içinde yatıyordu. Evden kopan büyük bir parça taş yığınına hedef olmuştu. Tonks her tarafı yanık, simsiyah bir kütle halinde yerdeydi. Lupin aldığı darbelere rağmen direniyordu.

“MORSMORDRE!” Bir Ölüm Yiyen asasını havaya doğrultmuştu.Karanlık İşaretin oluşmaya başladığını gören Harry, sinirle Ölüm Yiyen’i sersemletmek istedi, ancak ıskaladı.

Geriye sadece kendisi, Lupin, Ron ve George kalmıştı. Ve George’da fazla ayakta durabilecek gibi görünmüyordu.
Neredeyse yarısını devirmiş olsalar da, Ölüm Yiyen’ler hala çoğunluktaydı. Bir çığlık Ron’un devrildiğini farketmesini sağladı. Ancak sadece yere düşmüş, bacağını tutuyordu. Asası düşmüştü. Harry içinden yardım çığlıkları atarak bu sefer de Ron’a doğru ilerledi. Bağırıyor, Ron’a dayanmasını söylüyor; bir yandan da “İMPEDİMENTA!” naraları atıyordu.
Bir Ölüm Yiyen’i durdurmayı başardı. Sonra ona doğru gelen bir büyüyü engelleyip sağa gitmesini sağladı. Ron’a yaklaştı. Ron bacağı ona çok acı vermesine rağmen, sürünerek asasına doğru ilerlemeye çalışıyordu. Harry tam ona ulaştığında başının üstünde bir alev parladı. Altı Ölüm Yiyen asalarını ona doğrultmuşlardı.

Harry kaçınılmaz sonun geldiğini düşündü. İşte nihayet, sebep olduğu hasara bakmasına gerek kalmayacaktı. Ancak birden Harry’nin önünde bir kalkan belirdi.
Büyülerden ikisi kalkana çarpıp geri döndü. Harry sola baktı.Ve Kingsley Shacklebolt ile tanımadığı bir büyücünün onun etrafında bir koruma kalkanı oluşturduğunu gördü.

Ölüm Yiyen’ler durakladı. Her taraftan cadılar ve büyücüler cisimleniyordu.Harry aralarından geçen yıl yoldaşlıkta gördüğü kişileri tanıdı. Seherbazlar anında saldırıya geçmişti. Şimdi kıran kırana bir savaş cereyan ediyor, Ölüm Yiyen’ler geriliyordu. Her taraf ateş toplarıyla ve molozlarla doluydu. Ama savaş yön değiştirmişti.

Kingsley’le diğer büyücü durumu gözden geçirdikten sonra kalkanı kaldırdılar.
Kingsley Harry’yi yere itti. “Aşağıda kal Potter!”
Harry Ron’un yanına eğildi.
“İyi misin?” Ron solgunca başını salladı.
“Harry, annemle babam,diğerleri?”
Harry birden yok olmak, ortadan kaybolmak, hiç geri gelmemek istedi. Ancak Ron’a bakıp güçlü bir sesle:
“Merak etme, yaralılar ama iyi olacaklar.” demeyi başardı, içinden bunun doğru olmasını umut ederek. Ron içini çekti.

Harry savaşın iyiye gittiğini görebiliyordu. Bir süre sonra kalan Ölüm Yiyen’lerin çoğu kaçmayı tercih etti. Onbeş dakika kadar sonra etrafta yıkıntılardan başka bir şey kalmamıştı.
Büyücülerden biri onlara doğru koştu. Harry acıyla onun Bill Weasley olduğunu gördü. Suçlu bir şekilde önüne baktı.
“Harry, Ron, iyi misiniz?” Ron ‘evet’ dedi sadece.
Bill kafasını kaldırıp evinin üzerinde süzülen Karanlık İşarete baktı. Gözleri dehşet ve acıyla büyümüştü, zorlukla yutkunup:
“Diğerleri..”derken sesi titriyordu. Göreceklerinden korkarak bakınıyor, gözleri ailesini arıyordu. Birden yıkıntılara doğru koştu. Mr.Weasley’i gördüğünü tahmin etti Harry.

Harry ayağa kalktı.Kingsley ona doğru geldi.
“Artık kalkabilirim herhalde,”dedi Harry. Kingsley onayladı.
“Yine de uzaklaşma Harry,”dedi. “Bitmemiş olabilir.”
Harry Ron’dan biraz uzaklaşıp Ginny’ye baktı. Bir cadı onu ayıltmıştı.Ve o da tıpkı Bill gibi dehşetle etrafına bakınıyordu.

Lupin Mrs.Weasley’nin yanına eğilmiş,durumuna bakıyordu.

_________________

HarryPotter
Admin
Admin

Erkek
Mesaj Sayısı : 649
Yaş : 22
Kayıt tarihi : 04/09/07

Özelliklerim
Ruh Halim: Süper Süper
Forum Katılım %si:
1000/1000  (1000/1000)

Kullanıcı profilini gör http://hptr.realbb.net

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön


 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz